Logowanie do kasyna Playoro

Fioletowy przycisk na laptopie

Przy kolejnym wejściu do Playoro ręka sama powędrowała mi do prawego górnego rogu. Tam siedział fioletowy Login, obok złotego Join. Za pierwszym razem zatrzymałem się na chwilę, bo oba przyciski mocno odcinały się od reszty strony. Teraz już rozróżniałem je bez zastanowienia. Join zakłada konto, Login otwiera moje. Tyle.

Kliknąłem Login i dostałem okno nad lobby, nie osobną stronę udającą panel banku. Wpisałem dane i wróciłem do kasyna. Pod formularzem zauważyłem Forgot password, ale wtedy jeszcze go nie potrzebowałem. Nazwę zapamiętałem, bo ja do zapamiętywania haseł mam talent porównywalny z zapamiętywaniem numerków w kolejce na poczcie.

W lewym menu też znalazłem Login. Spodobało mi się, że droga do konta nie kończyła się na jednym przycisku. Obok były Promotions, Missions, Tournaments i VIP Club, czyli miejsca, do których później zaglądałem najczęściej. Całe lobby Playoro obejrzałem wcześniej, więc tym razem nie zatrzymałem się na banerach.

To samo wejście na telefonie

Na telefonie szukałem początkowo słowa Login, a zobaczyłem ikonę przy Join. Kliknąłem ją i otworzyłem okno logowania. Menu schowało się pod przyciskiem z kreskami, natomiast logo zostało na górze. Mnie taki układ odpowiadał, bo ekran nie był cały zajęty przyciskami znanymi z komputera.

Dolny pasek zostawiłem sobie do przemieszczania między grami. Casino, Live Casino, Promotions, Search. Cztery pozycje, bez szukania ich w rozwijanym menu. Czy dało się wejść na konto przez Search? Nie tędy droga. Ja po prostu wróciłem wzrokiem na górę i nacisnąłem ikonę logowania. Po drugim razie już nie miałem tego odruchu.

Korzystałem z przeglądarki, bo osobnej aplikacji Playoro w Google Play ani App Store nie ma. Otworzyłem stronę po drodze do domu (tramwaj akurat stał na światłach), ale samą grę zostawiłem na kanapę. Na mniejszym ekranie najbardziej doceniłem wyszukiwanie. Big Bass Splash znalazłem po nazwie, bez przewijania kolejnych okładek.

Tak zakładałem konto

Pierwsze wejście wyglądało inaczej, bo wtedy użyłem złotego Join. Formularz pytał o dane osobowe, w tym adres i kod pocztowy. Wpisałem wszystko, przeszedłem do konta i dopiero wtedy zajrzałem do kasy. Playoro przyjmuje osoby od 18 lat z obsługiwanych krajów. Ja podczas rejestracji nie korzystałem z VPN, którego serwis nie dopuszcza.

1. Otworzyłem Join w prawym górnym rogu.
2. Uzupełniłem dane konta oraz adres z kodem pocztowym.
3. Po wejściu otworzyłem Deposit i wpłaciłem 20 € kartą.
4. Wróciłem do Casino i wyszukałem pierwszy slot.

Wpłata pojawiła mi się od razu. W kasie zobaczyłem również miejsce na kod i wpisałem PLAYO100, opisany szerzej przy bonusie powitalnym. Potem wróciłem do gry po 0,20 €. Pierwsza sesja była krótka, a ja więcej czasu spędziłem na oglądaniu kategorii niż naciskaniu startu. Zwykła ciekawość.

Wieczór z odzyskiwaniem hasła

Kilka dni później próbowałem zalogować się na laptopie i wpisałem nie to hasło. Za drugim razem powtórzyłem ten sam błąd. Ja zamiast wymyślać trzeci wariant, kliknąłem Forgot password na dole okna. Pole poprosiło o e-mail, więc wpisałem adres konta i nacisnąłem Reset password. Bez szukania numeru klienta w starych wiadomościach.

Potem wróciłem do logowania i użyłem nowego hasła. Okno wyglądało tak samo jak wcześniej, więc od razu wiedziałem, gdzie kliknąć. Udało się. Mnie ta mała historia przypomniała, dlaczego wolę menedżer haseł od własnej pamięci. Szczególnie wieczorem, kiedy w głowie siedzi jeszcze lista zakupów, a nie ciąg znaków do kasyna.

Jeśli chodzi o pomoc, w lobby znalazłem Help, a obok obsługi czatu dostępny jest [email protected]. Ja przy tym resecie nie musiałem pisać do nikogo. Samo Forgot password było wystarczająco widoczne, kiedy już wiedziałem, że mam patrzeć na dół okna, nie w boczne menu.

Co zobaczyłem zaraz po wejściu

Po zalogowaniu najbardziej zainteresowała mnie ikona prezentu. Otworzyłem Gift, potem My Pending Bonuses i zobaczyłem miejsce na odebranie dostępnych dodatków. Przy Spinomanii właśnie stamtąd przechodziłem do wybranej gry. To był dla mnie bardziej użyteczny skrót niż kolejne oglądanie banera na głównej stronie.

Druga rzecz to Missions. W Bonus Menu otworzyłem My Missions, wybrałem misję i dołączyłem do niej. Były tam zadania dzienne, tygodniowe i miesięczne. Ja na początek obejrzałem dzienne, bo siedziałem przy krótkiej sesji. Wśród nagród pojawiały się darmowe spiny, bonusowe pieniądze, dodatki do wpłat i kolejne misje.

Na laptopie po chwili przerzuciłem się do Live Casino, a później znowu do automatów. Mnie ten powrót nie wybijał z rytmu, bo główne zakładki pozostawały w tym samym miejscu. Na telefonie podobną robotę robił dolny pasek. Opis samych akcji zostawiłem przy promocjach, zamiast wciskać tu cały kalendarz.

W logowaniu najbardziej lubię to, że po chwili o nim zapominam. Wchodzę na konto, otwieram wyszukiwanie i wracam do gry, którą zostawiłem wieczorem.

Ustawienia które włączyłem

Po jednej dłuższej wizycie zajrzałem do ustawień i uruchomiłem Reality Check co 30 minut. Przypomnienie przerwało mi patrzenie w ekran na tyle, żebym zauważył godzinę. Dobrze. Ja wcześniej zdążyłem przejść od slotów do stołów i z powrotem, więc czas zleciał mi szybciej, niż sugerowała zimna już herbata.

Ustawiłem też limit wpłat, a potem obniżyłem go i zmiana weszła od razu. Podwyższenie trwa do 24 godzin. W tym samym zestawie narzędzi znalazłem Time Out na 24 godziny, tydzień lub miesiąc, a także samowykluczenie na 6–60 miesięcy. Tych dwóch ostatnich funkcji wtedy nie uruchamiałem.

Przy kolejnej wizycie obejrzałem Account Settings → Upload Documents. To tutaj trafiają pliki potrzebne przy potwierdzaniu danych, każdy osobno jako JPG. Ja ścieżkę zapisałem przy opisie wypłaty (łatwiej wrócić do jednego miejsca). Samo wejście do ustawień nie przenosiło mnie do żadnej osobnej aplikacji.